Hoofdpijn

De titel zegt veel, de datum wellicht nog meer, meer dan 2 maanden geleden dat ik wat nieuws heb gebracht, maar er gloort hoop aan de horizon. We krijgen wellicht wat meer tijd en zon om weer aan wat uitjes te gaan denken.
De hoofdpijn in de titel is niet letterlijk bedoeld, maar meer in de trant van "hoofdpijndossier", maar dat gaat zich vanzelf verklaren.
De laatste weken van januari ben ik weer hevig bezig geweest met de familie Langelaar in het verleden, de stamboom dus, ik zit nu bij ene Cornelis Cornelissen (Langelaar), die trouwde 25 juni 1665 met ene Grietje Teunissen.

Op internet vond ik weer een aanvulling, die wellicht teruggaat tot ongeveer 1450, maar er is geen duidelijke aanwijzing dat beiden met elkaar verbonden zijn. Het eerste hoofdpijndossier dus.

Deze hoofdpijn werd verdreven door de verjaardag van onze kleinzoon Thomas hij werd al weer zeven jaar. Eerst een feestje voor de familie met natuurlijk een taart van Marleen, Saturnus met zijn manen moest het worden. Het blijft altijd feest, altijd benieuwd wat er in de pakjes zit. Een paar dagen later met zijn vrienden in het donker darkmidgetgolf spelen, daarna op de dolle stier, toen een rondje bowlen en tot slot natuurlijk friet eten. 
Een paar dagen later weer feest, Marleen en Bart 12,5 jaar getrouwd. Marleen verzorgd bij ons meestal de taarten, dus dachten wij zij moeten er ook maar eens één krijgen.

Bart als bruidegom, prachtig in het pak, had geen stropdas om, dus die kreeg hij bij deze dus. We hadden bij ons in de buurt iemand van de kerk die ook mooie taarten maakte, daar hebben we er één besteld en hij werd mooi. Femke en Stijn waren een weekend bij ons en hadden een kunstwerk met strijkkralen gemaakt.
Toen onze jongste kleinzoon Wouter, hij werd 2 jaar, dus ook weer een prachtige taart met bekende figuurtjes van TV. Wouter wist meteen wie het waren, ik had geen flauw idee.

Maar de plaatjes lijken wel erg veel op de figuurtjes, het schijnt te gaan over clowntje Bumba.
Na deze feestjes kan ik eigenlijk nog wel doorgaan, want ook beide dochters waren nog jarig, maar die plaatjes zal jullie besparen.
Wel had ik nog een heftige zaterdag met Femke en Stijn, eerst naar Haarlem naar de ijsbaan, Femke en Stijn afgezet, normaal gaan ze uit Zaandam met de bus, toen Marianne naar haar moeder gebracht en weer terug naar de ijsbaan. Femke en Stijn hebben de hele winter hier schaatsles gehad en dit was de afsluiting, een elfdorpentocht.

Na deze 11 rondjes op naar Zaandijk waar alle 300 kinderen in een school hun schaatsdiploma kregen, Marianne zou met de trein thuiskomen. Femke ging met een vriendinnetje naar Zaandam ze had ook de afsluiting van het wielrennen op de club, daar ging ze met de ouders van het vriendinnetje naar toe. Ik ging met Stijn richting De Waard. Om een uur of vijf ben ik weer naar de Zaan getoerd Daar was de prijsuitreiking vanhet wielrennen en daarna een bingo. Om half tien waren we weer thuis en was het tijd voor een borreltje.
Na al deze feestjes was de hoofdpijn aardig verdwenen, maar de grootste hoofdpijn kwam nog. Begin van het jaar, dus weer beginnen met de films van de kleinkinderen, maar.....
Ik wilde een nieuwe versie van mijn filmprogramma Pinnacle, ik had Studio versie 15 en de nieuwste was al wat verder 19 wel te verstaan, maar dan ook maar meteen Windows 10. Ik naar mijn bouwer van mijn computer en om advies gevraagd, dat filmmonteren vraagt nogal wat van de pc. Hij raadde aan een SSD-schijf bij te plaatsen met een schone installatie van Windows 10. De pc weggebracht en na twee dagen afkicken weer opgehaald. Na een akelig snelle start de mail opgestart en de hoofdpijn kwam opzetten. Al mijn e-mailadressen zoek evenals mijn volle agenda. Zoeken en bellen maar ze kwamen niet te voorschijn. Afspraak gemaakt met de winkel, hij zou gaan zoeken. Ik verder op onderzoek, mpeg films waren niet af te draaien evenals mijn films van de camera. Zoeken op internet en ja hoor codecs laden en ik kon weer kijken. Mijn camera programma van Sony geïnstalleerd, werkte niet, dus weer zoeken en na uren zoekwerk de oplossing: het programma moest eerst de camera herkennen, dus ik kon weer films importeren.

 Nadat ik de pc weer had weggebracht, een vervelende mededeling, de adressen waren echt definitief verdwenen, zo'n 200 stuks. Gelukkig had ik nog ingekomen en verzonden mails, zo'n 600 stuks, waar wel adressen opstonden, dus daarmee weer een adressenlijst opgebouwd. De hoofdpijn was onderhand migraine geworden. Gelukkig kan ik nu melden dat ik alles weer aardig op de rail heb staan en ik de draad weer kan oppakken, dus ook deze Nieuwsbrief.
De volgende zal niet zo heel lang op zich laten wachten, het wordt weer zomer!

Feestmaand December

Ik was juist nog even in Het Nieuwsblad aan het bladeren en kreeg in de gaten dat het hoog tijd is weer wat nieuws aan deze en gene te verstrekken.
December een maand vol met feesten en dus weinig tijd je met andere zaken, die niet direct nodig zijn, bezig te houden. De feesten zijn achter de rug, de werkzaamheden die met de jaarwisseling te maken hebben idem dito, dus weer iets tijd om wat nieuws te belichten.
De Sint hebben we deze keer weer in Oudorp gevierd met kinderen en kleinkinderen. We doen al een paar jaar niet meer aan surprises maken, maar deze keer begon het toch weer te kriebelen. Voor de kleinkinderen wilden we onze presentjes leuk verpakken. In het sinterklaasjournaal hoorden we dat je allerlei Pieten hebt tegenwoordig en omdat Femke en Thomas nogal in de ruimte geïnteresseerd zijn besloten we alles te verpakken in een "Planeten Piet". Zo'n ruimtepak kun je opbouwen met dozen en als je hem dan ook nog op een doos laat zitten, kun je een hele hoop pakjes kwijt.

Een lichtje en een foto in de helm, een mobieltje in zijn hand en klaar was Gert. Dat mobieltje behoeft nog even uitleg, iemand van de fitness heeft mijn mobieltje ingesproken met de boodschap dat Planeten Piet in de garage zat en er niet uit kon komen, dus de jongens achter de tuin in om hem te bevrijden. Natuurlijk was er ook weer een lekkere taart gemaakt door Marleen.

Al met al weer een hele gezellige avond, ik verheug mij al weer op volgend jaar!!
De kerstdagen hebben we deze keer in De Waard doorgebracht, na de drukke maanden november en december hebben we dit in gepaste rust gedaan. Marleen zat op Texel met haar gezin, Barbara kwam eten met haar mannen en tweede kerstdag hebben we het rustig gedaan, ik heb een uitnodiging voor de kerk gemaakt en Marianne had een breiwerkje bij de hand.

Aan sfeer ontbrak het niet met als gewoonlijk weer een grote ster, ditmaal aan de buitenkant van onze balkonkamer en een echte kerstboom in de woonkamer.
Met oud en nieuw hadden we onze vrienden uit 't Harde een paar dagen, maar eerst natuurlijk oliebollen bakken. Marianne begon al vroeg mengen, rijzen en toen bakken. Ze doet dat al meer dan veertig jaar en ik moet zeggen: "Prachtige bruine knappende bollen!" Dit keer lukte het niet erg, zachte witte, weke vettige bollen. Eerst dachten we dat het aan de olie lag, dus nieuwe olie in de wok, maar nee weer dezelfde ellende. Nu hebben we van de zomer de keuken opgeknapt en zijn we op inductie gaan koken, dus ik ten einde raad Google geraadpleegd en ja hoor, inductie wordt niet heet genoeg, je kunt beter de friteuse gebruiken, dus oud vet er uit, nieuwe olie er in en bakken maar! Nu weer ouderwets: "Prachtige bruine knappende bollen!"

De oudejaarsavond hebben we doorgebracht met het gezelschapsspel "Keezen" en onder het genot van een drankje, oliebolletje en een stukje kaas.
Op Nieuwjaarsdag hebben we dit er weer afgelopen met een rondje om het Geestmer Ambacht.
Sinds een dikke week heeft het normale leven weer de overhand gekregen in huize Langelaar, morgen weer een ritje naar Haarlem, omzien naar oma Veen.
Tot de volgende keer.

Rotterdam en verhuizing

De vorige keer eindigde ik met de hoop deze keer lekker in onze tuinkamer op het balkon te kunnen zitten, nou vergeet het maar! Vandaag, zondag 22 november is het buiten een graad of vier en het hagelt als een gek, in de serre is het dan wel droog en zes graden, maar om daar een drankje te pakken, gaat toch wel ver. Ik ga wel iedere avond voor het naar bed gaan even de omgeving bekijken vanuit de serre.
De titel verraadt al een beetje de inhoud van dit nieuwsblad, alle drukte ten spijt, er moest nog een vrije reisdag opgenomen worden voor die verlopen was. Nu is dat geen straf, lekker naar buiten kijken, stations bekijken en meestal mensen bezoeken waar je graag komt.
We hadden besloten 2 november naar de verjaardag van Jo, een oude campinggast uit de Hucht te gaan, zij woont in Boskoop.

Wij vertrokken om een uur of negen uit Alkmaar Noord, daar kun je de auto goed kwijt en heb je meestal een zitplaats voor je uit Alkmaar vertrekt. Eerst naar Haarlem, een vertrouwd traject, daar hardlopend overstappen voor de trein naar Leiden. Daar was de tijd wat ruimer om de trein naar Alphen aan de Rijn op te zoeken. Toen nog tien minuutjes naar Boskoop, waar ons een wandeling van een stief kwartiertje wachtte. Bij Jo zat het huis vol, ze vond het fijn ons weer te zien, maar na een uurtje of twee zijn we weer opgestapt om naar het station terug te keren. Weer een traject, dat ik nog nooit had gereden, Boskoop - Gouda. Daar overstappen naar Rotterdam Centraal, ook redelijk nieuw voor mij, slechts één keer eerder gereden met vriend André. Toen hebben we het nieuwe station van Rotterdam al kunnen bekijken dus nu meteen overgestapt op de trein naar Rotterdam Blaak. In de trein naar Rotterdam een broodje uit het vuistje gegeten, waar we achteraf spijt van hadden.

Toen we bij station Blaak bovengronds kwamen zagen we hem al liggen, de nieuwe markthal. Een gigantische tunnel, waarvan de zijwanden en dak bestaan uit appartementen, waar je kunt wonen. De beide kopgevels zijn platen helder glas waardoor je naar binnen of naar buiten kunt kijken. Het dak en binnenwanden van de tunnel zijn bekleed met gigantische platen die bedrukt zijn (ja, in de kop van Noord-Holland, De Waard wel te verstaan) met planten en bloemen.
En in de hal van alles te koop op het gebied van eten en drinken, maar ja, wij hadden ons buikje net vol met donker bruin tarwebrood.

Links zien we hoe de kopwanden zijn opgebouwd, vuistdikke staalkabels van de ene wand naar de andere en van boven naar beneden. Op de kruispunten stalen klemmen waar de vier hoeken van de glasplaten ingeklemd worden en de naden die met kit dichtgespoten zijn. De ruiten en fotopanelen schat ik toch wel zo'n anderhalve meter tot één zeventig in het vierkant. De zwarte vlakken rechtsonder zijn ramen naar
de achterliggende gangen van de appartementen. Rechtsboven zien we het Potlood en de paalwoningen van Blom en links daar naast de bibliotheek van Bakema.
Na het bezoek aan de markthal zijn we nog even de bibliotheek ingelopen, het gebouw met de gele pijpen, en naar de bovenste verdieping gegaan om van het uitzicht te genieten. Daar kwamen wij er ook achter dat we niet zo ver verwijderd waren van de woonplek van Alie en Gerard, ook campinggasten. Dus over de Blaak tussen de paalwoningen door naar de Haringvliet

Jammer genoeg waren zij niet thuis en zijn we weer langs de mooie schuiten naar een terras met zicht op de oude scheepswerf heerlijk in het zonnetje een bak koffie met wat erbij gaan nuttigen. Toen het zonnetje achter het Witte Huis verdween en dus ook de warmte, zijn we weer ondergronds gegaan en troffen we een rechtstreekse verbinding met Amsterdam Sloterdijk via de schiphollijn, ook dit traject was nieuw voor mij. Sloterdijk Alkmaar Noord kan ik wel dromen, dat gebeurde ook bijna, buiten donker, loafe poten, zoals ze hier in de buurt zeggen. We hadden tenslotte in 9 verschillende treinen gezeten, dus ook 9 stations goed kunnen bekijken en 47 stations vanuit de trein gezien, als ik goed geteld heb. Dat alles op een dagje vrije reizen van vadertje spoor, wat wil je nog meer!

Ik schreef de vorige keer al over de perikelen van de verhuizing van mijn schoonmoeder, zij is precies een week geleden verhuisd. Het is nog allemaal onwennig in haar nieuwe huisje, mijn zwager en Marianne zijn van de week een paar nachten bij haar blijven slapen, maar vannacht heeft ze het alleen gedaan. Nog het e.e.a. afwerken en dan is die klus ook weer achter de rug. 
Zo, dat was het weer voor deze keer, een vriendelijke groet uit de Heer Huyge Waert, zoals hij genoemd werd toen hij in 1631 droog viel.

Druk, druk, druk

De titel zegt al genoeg en ook als je naar de datum van deze aflevering kijkt, zegt dat eigenlijk al genoeg. Je hebt wel eens van die dagen dat alles tegelijk op je af komt. Dat was afgelopen week het geval. Afgelopen maandag een week geleden hebben ze de helft van ons balkon van glazen schuif- draaideuren voorzien. Heerlijk, toen ze om een uur of vijf weer vertrokken waren, hebben we een glaasje gedronken op en in onze "tuinkamer". Het zonnetje er op en het scheelde wel een graad of zes met de buitentemperatuur en natuurlijk geen last van de westenwind op vier hoog.

We hadden op het balkon houten terrastegels 50x50 liggen, dat moest natuurlijk allemaal aangepast worden, maar daar was nog even geen tijd voor.
De dinsdag erna, moesten we naar Haarlem, mijn schoonmoeder kreeg de sleutel van een zorgwoning in het Ramplaankwartier overhandigd. Een wat oudere woning, dus er moet geschilderd en vloerbedekking gelegd worden en natuurlijk overal behangen, dat vergt nogal wat regelwerk. Telefoon- en tv-aansluitingen moeten verhuisd worden en natuurlijk een verhuizer geregeld worden. De schilder wil wel over schoon werk schilderen, dus radiatoren en buizen ontvetten en schoonmaken. Kortom het balkon moest even wachten.

Maar dinsdag ben ik toch maar met het balkon begonnen, het weer wordt er natuurlijk niet beter op, er moesten nog een stuk of negen tegels bijkomen.

Dus nieuwe houten tegels in het patroon passen, aan vier kanten de tegels opnieuw aanpassen. Je zou zeggen even de zaag erin en het is gepiept, nou vergeet het maar dan vliegen de plankjes je om de oren. Er moeten hulpconstructies achter op de tegels geschroefd worden. Dat gebeurt met plankjes uit de reststukken, maar........... ieder plankje zit met zes schroefjes op drie andere plankjes vast. Iedere tegel bevat dus 42 schroefjes afgedekt met paraffine, tel uit je winst, maar het is klaar en naar tevredenheid afgerond.

Na twee dagen hurken en bukken zit ik nu stijf, met een gevoelige rug en beenspieren, als een oude man, in de drukkerij van de kerk om het kerkblad te drukken. Kortom het lijkt allemaal verdacht veel op gewoon werk, broodje met karnemelk mee. Dat drukken is redelijk relaxt, de machine doet het werk, af en toe papier vullen en de boekjes inpakken, ware het niet dat ook hier de wet van Murphy van toepassing is, de verwarming heeft een storing en het drukapparaat heeft om het half uur een nietjesstoring. Je moet dan overal het papier uit de machine verwijderen en de cassette met nietjes repareren, wat scheve nietjes verwijderen. 

Maar in vergelijking met terrastegels leggen is dit een makkie!

Zo ik heb het één en ander van mij af kunnen schrijven en jullie kunnen uitleggen waarom het even duurde voordat een nieuwe editie van dit Nieuwsblad verscheen. Morgen nog even wat fotootjes toevoegen en de boel kan gepubliceerd worden.
Volgende keer weer wat vrolijkers hoop ik. Zoals een tevreden Oma in haar nieuwe huisje en wij zoals we dit verhaal begonnen met een drankje in onze zomerkamer met een prachtig uitzicht over De Waard.
Tot de volgende keer.

Den Haag en Kaatsheuvel

Zo, na een week met veel vakantiegevoel weer thuis op de basis, lange broek weer aan, eigenlijk moeten ook de T-shirts weer lange mouwen hebben. Langzaam loopt de kop weer vol "snot", kortom alles weer als van ouds in september.
We moesten nog snel een vrije reisdag plannen, anders zou hij verlopen zijn, Den Haag leek ons wel wat, een bezoek aan het binnenhof, een stadswandeling en als er nog tijd over was een bezoek aan Vermeer in het Mauritshuis. Zondag 23 augustus op internet gedoken en een stadswandeling uitgeprint, ook via promedos.nl een rondleiding geboekt op maandag 24 augustus om 14:00 uur, kort dag dus.
Maandagmorgen om 10:00 uur op de trein richting Den Haag.

Uit het station gekomen via de Herengracht, het Mauritshuis en het Toernooiveld naar het Eschermuseum (A). Jammer, maandag, dus museum gesloten, wel een mooi gebouw, vroeger paleis van koningin-moeder Emma. Toen het Lange Voorhout af naar het paleisje Kneuterdijk (B), hier zetelt tegenwoordig de Raad van Staten. Via het Noordeinde naar het werkpaleis (C) van onze koning. Toen hebben wij de wandeling zelf veranderd en via pittoreske straatjes naar de paleistuin (D). Toen werd het tijd ons via de Gevangenenpoort naar het Buitenhof (E) te begeven voor een broodje en een kopje koffie. Om twee uur meldden wij ons bij PromeDos (F) voor de rondleiding. Eerst naar de Ridderzaal (G) vanaf de tribune een prachtig gezicht op de kapconstructie, net een omgekeerde boot.
Toen over het binnenhof naar de Eerste Kamer (H) waar we wederom een plafond konden bewonderen, maar nu van een hele andere orde, prachtige schilderingen. Een prachtige zaal, echt voor het volk, maar de koning was toch ook prominent aanwezig.

Tot slot, buitenom naar de Tweede Kamer (J), voor je daar binnen bent moet er wel wat gebeuren. Zakken legen en de inhoud in een bakje leggen, ik was meteen al mijn zakmes kwijt, werd dicht geseald en kon ik naar afloop weer ophalen. Eerst Marianne door een poortje, bleef maar piepen, nogmaals, weer foute boel, toen met een tennisracket langs haar lijf en toen mocht ze door. Bij mij ook piepen, ook het racket langs mijn lijf, bleken het de gespjes van mijn bretels te wezen. Toen alle handbagage in een locker en een dik kwartier later konden we naar de plenaire zaal. Op tv lijkt het allemaal veel ruimer, al met al viel de grootte mij een beetje tegen. 

Wel leuk om de plekjes, die je vaak op tv ziet in werkelijkheid te herkennen, vooral als je zo op beelden bent gericht als ik.
Al met al een paar versleten voeten en het Mauritshuis maar bewaard voor een volgende keer, dus na een leuke, maar vooral informatieve dag terug richting trein en een avondje met de benen op tafel.
Versleten waren de voeten ook na een zaterdag slenteren door de Efteling in Kaatsheuvel. Maar laat ik bij het begin starten, we hadden in de nabijheid van Diessen op Landalpark Duc de Brabant ( https://goo.gl/maps/5D5mJ ) een tien persoons bungalow voor een lang weekend met de kinderen en kleinkinderen geboekt. Dit alles omdat we kortingkaartjes voor de Efteling hadden gespaard bij Appie. De vrijdag werd besteed met het binnendruppelen van alle gasten, wij waren er om 15:30 uur en de laatste kwam binnen tegen 22:00 uur. Marleen had een heerlijke taart gemaakt en Edwin had een nieuw spelletje met dobbelstenen en een soort dominostenen, daarmee was de vrijdag gevuld.
Zaterdag morgen met twee auto's naar Kaatsheuvel, een half uurtje rijden. Om 10:00 uur waren wij aanwezig, Bart en Femke meteen in de rij voor de Rode Baron, ze hebben 1 uur en 56 minuten moeten wachten om 30 seconden spektakel te hebben. 

Ondertussen gingen Edwin, Stijn en Thomas in de Vliegende Hollander, ook 3 kwartier wachten. 

Toen Edwin, Barbara, Stijn en Thomas in de rij voor de Piranha, ook weer een klein uur, Femke kwam onderhand bij de Baron vandaan en werd over het hek getild.

Via het spookhuis naar de bobsleebaan, Femke, Stijn Thomas, Edwin en Bart, toch ook weer zo'n uurtje in de rij. Hierna hebben we ons gesplitst, wij oudjes en de jongste spruit Wouter met Marleen het sprookjesbos in en de rest op pad naar de Droomvlucht. Toen we weer bij elkaar kwamen in de peuterspeeltuin hebben wij besloten dat één auto richting Diessen zou gaan, het was onderhand vijf uur, de rest, De Efteling was open tot 0:00 uur, wilde nog naar Joris en de Draak, de Python, het scheve huis en natuurlijk het waterorgelspektakel, dus nog aardig wat wacht uurtjes. Marleen, Bart, Edwin, Femke, Stijn en Thomas kwamen na twaalf uur, waaronder wel 6 wachturen, Efteling om 22:00 uur thuis. Moe, maar wel voldaan over alle spektakelstukken die ze bezocht hadden, er waren vele grenzen verlegd!

Zondag werd vooral doorgebracht in het open lucht zwembad, midgetgolf en de tuin bij het huisje. Na de patat, schnitzels en frikadellen gingen de (klein)kinderen weer huiswaarts en opa en oma een wandelingetje door het park maken, daar waren ze nog niet aan toegekomen. Maandagmorgen via Zaltbommel, zwager Hugo en Chrisje weer richting de Waard. 
Jullie begrijpen nu vast wel dat we een behoorlijk vakantiegevoel hadden toen we thuiskwamen, moe maar voldaan!

Scheepsjournaal

Deze aflevering, die de titel scheepsjournaal mee kreeg, zal voornamelijk bestaan uit een verslaggeving van het "huttendorp" in Zaandam, waar Femke en Stijn, samen met Femmie en Milan, hun vriendjes, ijverig hebben meegewerkt.
Maar ook de zandsuppletie in Camperduin en mijn sporttas zullen even voorbij komen, het is tenslotte "komkommertijd".
Het thema van het huttenfestijn was dit jaar "Onderwaterwereld". 80 kinderen hadden zich kunnen inschrijven om onder leiding van 8 huttenvaders of moeders 8 hutten te timmeren, die het thema zouden verbeelden.
Maandag t/m donderdag is er hevig getimmerd in het Volkspark, nabij de Langestraat en oma en opa moesten natuurlijk de resultaten komen bekijken.

De groep van Femke en Stijn hadden besloten de Titanic te gaan bouwen, omdat er nog een groep was met Titanic werd dat Titanic 2 en de groep van Femke Titanic 1.
Het grondplan was goed, een voorplecht, een trappenhuis naar boven naar de stuurstand en een achtersteven. Op last van de brandweer moesten er genoeg nooduitgangen zijn en de boel natuurlijk veilig en stevig zijn opgebouwd. Het was ook zinvol het geheel van bovenaf waterdicht te krijgen, het nut daarvan werd later duidelijk.

Er werd nog steeds getimmerd, geverfd, ge-opzichterd en met zeilen en touwen geknoopt. Toen ging de toeter en werd iedereen richting kombuis geroepen. De inwendige mens moest nieuwe brandstof krijgen.

En ja, toen kwam toch het moment van de waarheid aan de orde, de jury bestaande uit een leider en twee jonge dames, die de leiding hadden geholpen vormden de jury. Dat was echter niet alles, de brandweer Zaandam was uitgerukt en zou alle bouwwerken inspecteren, dat deze stem zwaarwegend zou zijn voor de einduitslag lijkt mij duidelijk. Wie had het mooiste, veiligste en origineelste creatie?

Zeker, jullie zien het goed, Titanic 1 kreeg de beker mee naar huis!!! Daarna werd het nog een dolle boel, nou dol? Vooral nat, dat kunnen jullie zien op het volgende filmpje.
http://1drv.ms/1WsVPd7
Tot zover de huttenbouw, maar ik had nog wat komkommers beloofd.
Vrijdagochtend, zoals gewoonlijk naar de fitness, ik heb mijn spulletjes altijd in een soort van plunje zak, ooit een kerstpakket cadeau van het PEN, dus al wat jaartjes oud. Tijdens de fitness hadden Marian en Dirk, medefitnessers, een onderonsje. Toen ik klaar was mijn vuile was weer in de plunjezak en naar de fiets. Marianne zegt nog: "Waar is je kaartje?" Dat heb ik altijd aan mijn zak hangen. Ik weer terug, wellicht in de locker laten liggen. Kom ik boven iedereen een grote grijns, zoek je deze soms? Hadden ze mijn plunjezak verwisseld voor een exemplaar dat Dirk op de rommelmarkt had gekocht en ik had niets in de gaten gehad. Hij zag er wel wat netter en schoner uit, maar dat had ik niet gezien! Maar een nieuwe zak is nooit weg.

En dan nog even de laatste komkommer, in de krant stonden weer twee mooie foto's van de zandsuppletie in Camperduin, die wilde ik jullie niet onthouden.

Dat was het weer voor deze keer, tot ziens.

Vakantie Wekerom

De titel geeft al duidelijkheid, het is al weer even geleden dat ik een aflevering heb gemaakt, dat had twee oorzaken, we zijn op vakantie geweest en ik heb daaraan voorafgaand veel drukwerk voor de kerk gedaan, mijn drukmaatje was ook met vakantie. Zaterdag, 11 juli nog druk bezig met het kerkenwerk en zondagmorgen via Enkhuizen-Lelystad naar 't Harde, de verjaardag van een goede vriendin vieren. In de loop van de middag zijn we via Nunspeet, Elspeet, Uddel, Kootwijk en Harskamp naar Wekerom gereden om daar gedurende 12 dagen, indien nodig de tuin te besproeien. Ik heb daar al eerder over geschreven. (zie http://hetnieuwsuitdewaard.blogspot.nl/2013_08_01_archive.html )
Maandag konden wij de vakantie beginnen met UITRUSTEN!!! De ganse dag regen, in de loop van de middag zijn we in de auto gestapt om een kopje thee bij mijn broer in Ede te halen.
Dinsdagmorgen weer regen, in de loop van dinsdagmiddag werd het droog en zijn we naar Harskamp gefietst. Een bezoekje gebracht bij een zuster van mijn moeder, tante Eef. Zij is in april 101 jaar geworden, vorig jaar herkende ze mij nog, maar dit jaar, ze is met het tehuis verhuisd een maand of twee geleden, wist ze niet meer wie ik was. De naam van mijn moeder gaf nog wel een reactie: "Dat was mien zuster!"
Woensdagmorgen heel optimistisch de fietsen buiten gezet, we zouden naar een natuurbegraafplaats bij Oud-Reemst, waar een broer van Marianne begin dit jaar is begraven.
Toen wij op de fiets wilden klimmen, ja hoor begon het weer te regenen en de buienradar was ook niet optimistisch, dus de auto maar gepakt.
Het was een prachtige begraafplaats, waar je je eigen plekje kunt uitzoeken en kopen. Het is een begraafplaats zonder gedenkstenen en andere monumentjes. Een boomschijf geeft naam en plaats aan. Bij de receptie krijg je een plattegrond met de plek en de coördinaten waar je moet zoeken.

 Voor geïnteresseerden is het webadres: http://www.heidepol.nl
Omdat we toch met de auto waren en het nog steeds miezerde, zijn we via Wolfheze en Renkum naar een tante van mij, in Bennekom gegaan om een kopje koffie te halen.
Donderdag, prachtig weer, maar wij moesten de auto in, Stijn werd 7 jaar, dus een dagje op en neer naar Zaandam.
Het was heerlijk weer en we hebben buiten kunnen zitten, alhoewel zitten...... Stijn kreeg een radiografisch bestuurbare speedboot en die moest natuurlijk wel uitgeprobeerd worden. Dus naar de overkant van de sloot en na een paar lessen kon de jeugd het wel aan. Natuurlijk had zijn moeder, Marleen, weer een prachtige marsepein taart gemaakt met de Hulk, Spiderman en nog een paar van die figuren.

Net voor de file uit hebben wij met een extra vakantieganger, Thomas, de terugtocht aanvaard.
Voor Thomas wel fijn dat we bijtijds vertrokken, dan had hij nog een hele avond om van alles te gaan doen. Appie Hein had zijn plaatjes, maar ook de EmTé, de super van de "stad" Wekerom had zijn plaatjes, dus eerst inplakken toen we thuiskwamen. Hij kwam logeren in een huis vol spelletjes, dus toen moest er met Opa "vier op een rij" gespeeld worden.

Bij de Vijfsprongweg in Wekerom, waar we om een uur of zes heen fietste, liggen de Celtic fields, een boerderij uit de ijzertijd met daar omheen kleine akkertjes die met allerlei granen ingezaaid zijn. Daar werden nog met zicht en pikhaak de halmen gemaaid en door de vrouwen soms in klederdracht de schoven gebonden en op hokken gezet. De boer en boerin op de foto, zijn ook weer een volle neef en aangetrouwde nicht van mij. ( https://nl.wikipedia.org/wiki/Wekeromse_Zand )Thomas vond het eerst maar niks, op zijn i-Pad duwde je op een knop en zag je het graan groeien. Maar op je i-Pad kon je niet zo lekker met Oma in de tarwe liggen. Op de terugweg kwamen we langs een kalverboer, Thomas, bij mij achterop de fiets, merkte op: "Op het AH-plaatje van het stinkdier moest je wrijven om het te laten stinken, maar hier stinkt het vanzelf".
Vrijdag mocht Thomas een cadeautje voor zijn rapport uitzoeken, het werd een houten vliegtuig op zonnen energie. Met het kopen, bouwen en spelen was hij de hele dag zoet, we hadden geen kind aan hem.

Op zaterdag kwamen Barbara, Edwin en Wouter Thomas weer ophalen, zij zouden ook een nachtje blijven slapen. Het was heerlijk weer en in de middag zijn we met de auto naar de Celtic fields gereden, waar Thomas uitgebreid kon vertellen over het maaien. Een fikse wandeling door het Wekeromse zand met een bezoek aan de twee vijvers gaf mooie natuurplaatjes. De avond werd doorgebracht onder de plataan in de fantastische tuin van Dirkje,  mijn nicht.

Zondag was om met recreatietaal te spreken een "wisseldag".
Het begon weer echt Hollands, miezerig, maar gelukkig werd het in de middag prachtig en toen Marleen kwam om Femke en Stijn te brengen konden we weer lekker in de tuin zitten. Marianne had een beste pan bami gekookt en we hebben nog wat aanvullingen bij de Chinees in Harskamp gehaald. De familie Langelaar was bijna compleet, de vader van Femke en Stijn was op motorvakantie en ontbrak.

De maandag was weer echt zomerweer, Femke en Stijn zijn de hele dag aan het bouwen geweest met "clics". Femke maakte een gigantische krokodil en Stijn ging voor een helikopter. Opa en Oma kwamen een beetje bij van het drukke weekend. In de middag toen Opa de tour keek zijn Oma en de kinderen nog naar een mooie vijver gelopen achter het Cultuurhuis.

Dinsdagmorgen kwam Gerard van de camping nog even koffiedrinken en een spelletje dammen met Femke, waarna wij een belofte moesten inlossen. Met de kinderen naar een midgetgolfbaan, internet bracht een oplossing De Dikkenberg in Bennekom, een afwisselende baan in een schitterende omgeving. (http://www.midgetgolf-dikkenberg.nl/web/banen.php )

Op de terugweg zijn we nog even langs de begraafplaats in Ede van "ouwe opa en oma Langelaar", mijn ouders dus, gereden om de boel een beetje te kuisen. Ook hebben we Femke en Stijn het graf van mijn opa en oma, dus hun betovergrootouders laten zien, dat riep natuurlijk vele vragen op. Tot slot van hun korte vakantie een boekje lezen en wachten tot Mamma ze weer kwam ophalen.
Woensdag hadden wij een vriendendag ingepland, we hebben nl vrienden wonen in Leusden, 't Harde en Harderwijk, niet zo ver bij Wekerom vandaan. Om half elf kwamen ze, met de fietsen achterop, naar Wekerom voor de koffie. Ik had een dagprogramma in elkaar gedraaid en na de koffie vertrokken we naar, ja daar zijn ze weer, de Celtic fields.

 Daarna weer op de fiets naar het noorden, naar de Oud Willigerweg, De Passieflorahoeve. Hier hebben we eerst een broodje genuttigd en toen prachtige vlinders, bloemen en planten bekeken.

Na een verfrissing te hebben genoten, weer op de fiets nu in oostelijke richting via Harskamp naar Otterlo alwaar we een heerlijke warme maaltijd op het terras van De Waldhoorn hebben genuttigd.

Hierna via allerlei binnenwegen weer naar Wekerom waar we tot besluit nog even koffie hebben gedronken. Een prachtige dag, wat zeg ik.... een prachtige vakantie, want die hield hier ook wel zo'n beetje op. Donderdag nog even in Veenendaal bij mijn zuster koffie gedronken en alvast e.e.a. ingepakt en vrijdag in de loop van de middag via Harderwijk en Enkhuizen naar De Waard, waar ons de regen en storm alweer opwachtte.
Voor wie we lekker gemaakt hebben nog even wat links naar de bezienswaardigheden van onze vriendendag en een bedankje voor de fotografen die foto's hebben afgestaan.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Wekeromse_Zand 
http://www.passiflorahoeve.nl/
http://www.de-waldhoorn.nl/
Fietsroute

Tot de volgende keer.