De Maatschappij van Weldadigheid

In deze aflevering gaan we het hebben over de Maatschappij van Weldadigheid en natuurlijk ook weer even de familieperikelen.
Onze vrienden uit 't Harde hadden in Wateren een huisje gehuurd om met de kinderen een weekend door te brengen, zij hadden het huisje een week en vroegen ons en onze vrienden uit Leusden ook twee dagen bij hen door te brengen.
Wateren, zullen jullie zeggen, waar ligt dat ergens? In de vorige aflevering had ik op een kaart aangegeven hoe ik met de trein in Sneek kwam, nu kwamen we ook langs Sneek, maar met de auto reden we er nu precies een uur over. Maar Wateren ligt dus voorbij Sneek, vanuit De Waard gezien tenminste.

Wateren ligt globaal gezien tussen Appelscha en Diever, een prachtige natuur. Tot vóór de eeuwwisseling kwamen wij veel in Diever met de vouwwagen en later de caravan, wij hebben daar dus heel wat af gefietst in die tijd. Met die storm in de rug vorige week werden we de Afsluitdijk over geblazen!
De eerste dag veel bijkletsen natuurlijk en een wandelingetje in de omgeving. De tweede dag was het erg buiig en zochten wij een museum voor binnen en buiten. Het werd Frederiksoord, museum De Koloniehof. Een museum, dat de geschiedenis vertelt van de armen uit Nederland, die in Frederiksoord, Wilhelminaoord en Willemsoord een kans kregen een nieuw leven op te bouwen. Generaal Johannes van den Bosch stichtte met medewerking van koning Willem I, de Maatschappij van Weldadigheid. Deze landbouw leefgemeenschap liep met haar leerplicht vanaf 1819, een verplicht ziekenfonds en ouderenzorg ver voorop in de landelijke ontwikkeling. Het museum laat via presentaties, een oude schoolklas en een arbeiderswoning zien hoe de mensen daar leefden.

Als je geïnteresseerd bent, via de link van het museum kun je op YouTube een hele hoop filmpjes over dit onderwerp vinden. (http://www.dekoloniehof.nl/wp/ )
Voordat wij deze korte vakantie hadden, hebben we ook de kleinkinderen uit Zaandam een lang weekend gehad. De laatste tijd passen wij nogal eens vaak op Wouter, de jongste spruit uit de familie. Dan merk je wel het verschil met die twee uit Zaandam, de oudsten. Femke leest vooral, maar is ook erg geïnteresseerd in het heelal, ik ben met haar naar de sterrenwacht in Heerhugowaard geweest. Een hele belevenis waar zij en ik, maar ook het lid dat ons de rondleiding gaf, enorm van genoten hebben en natuurlijk ook veel van geleerd hebben. (http://www.sterrenwachtsaturnus.nl/)
Veertien dagen geleden heeft Stijn zijn A-diploma voor het zwemmen gehaald, ook daar moesten Opa en Oma natuurlijk bij aanwezig zijn.

En toen we thuiskwamen uit Wateren, konden we de volgende morgen om acht uur Wouter ontvangen, hij bleef twee dagen logeren. Nou daar moest je nog flink bij blijven, voor je het weet heeft hij de tafel schoon geveegd of een boekenplank uit de boekenkast even leeggemaakt. Maar wel een lekker jong, ze voelen zich gelukkig allemaal goed thuis in De Waard en komen graag een paar dagen logeren. 

Thomas kwam Wouter weer ophalen met Barbara. Thomas wordt een hele professor met z'n nieuwe bril. Hij ziet het volgens hem een stuk beter, alhoewel hij nog wel steeds een beetje moet focussen, hier zit hij TV te kijken. 
Zo dat was het wel weer voor deze keer, ik zou zo zeggen:
Gegroet en tot de volgende keer.

Treinen, treinen en nog eens treinen!

Vorige week dinsdag kwam ik er achter dat ik nog een vrije reis had met de trein, die vóór vrijdag opgenomen moest worden. Woensdag hadden wij oppas op Wouter en Thomas, dus bleef de donderdag over. Ik had nog een extra dag, dus Marianne hoefde niet perse mee. Nu had ik altijd nog een bezoekje aan het modelspoortreinenmuseum in Sneek op het programma staan. Dus de reisplanner er even bij, ik mag pas na negen uur vertrekken en het museum was om één uur open. Half tien vertrekken was voor een gepensioneerde een mooie tijd, de vroege zestig plussers staan om vijf over negen al te trappelen, dus een treintje later 9:35 uur, mooie tijd voor mij, maar dat was even schrikken, ik was niet eens om één uur in Sneek, dat werd 13:22 uur en dan moest alles nog meezitten. Overstappen op Sloterdijk, Almere Centrum en Leeuwarden. Toen de terugreis nog plannen, ik wilde niet te laat thuis zijn, om een uur of zeven, dus 15:17 uur weer vertrekken en om 18:53 uur weer in Alkmaar Noord. Gek genoeg via een andere route en overstapplaatsen: Leeuwarden, via Zwolle Almere naar Duivendrecht, daar overstappen naar Amsterdam Amstel en daar weer overstappen in de intercity naar Den Helder.

Op de kaart hierboven zie je dat de Afsluitdijk heel wat sneller zou gaan, maar die route kan ik met mijn ogen dicht nog wel rijden en de route Meppel Sneek had ik nog nooit met de trein gedaan. Met de trein heb ik 540 km gereden, waarbij ik bijna zeven en een half uur in de trein heb gezeten.

Ik heb zo'n 70 stations gezien op de heen en terugreis en dat allemaal gratis en voor nop.

Maar het museum was ook wel de moeite waard zeker als je met kinderen op pad gaat, veel modelbanen in allerlei maten en schalen. Met knopjes kon je de treinen laten rijden.

Een indruk krijg je met het volgende filmpje op YouTube:

https://www.youtube.com/watch?v=pkZ5Xvc71MQ

Je hebt er de prachtig gedetailleerde banen van LBG, het formaat dat Appie Baantjer in zijn tuin had liggen, maar ook de oude traditionele Trix en Marklinbanen. 

Baantjer heeft heel veel van zijn spullen aan het museum geschonken en zij zijn nu een grote Baantjer baan aan het bouwen, op de site kun je foto's van deze baan met de voortgang zien.

Maar er ligt ook een Amerikaanse baan over houtbouw en zagerijen. Daar heeft iemand jaren over gebouwd, alles behalve de locomotieven zijn zelfbouw, hij is een paar maal wezen kijken in Amerika om foto's te nemen en na te bouwen.

Maar er zijn ook vele diaporama's te zien, dat zijn uitgebeelde situaties, zonder dat er treinen op rijden. Ook is er een gigantische verzameling van treinen, de oude blikken opwindtreinen, het meeste materieel wat op de Nederlandse sporen rondrijdt. Kortom een aanrader als u eens in de buurt bent!

http://www.modelspoormuseum.nl/nl/MUSEUM.html 

Ik moet wel eerlijk bekennen, toen ik op station Alkmaar Noord uitstapte, had ik wel treinen en stations genoeg gezien!

Ik zou zeggen: Tot de volgende keer.

Het is de hoogste tijd

Ik schrok mij een hoedje toen ik mijn eigen blog opriep, 13 januari 2015 de laatste uitgave. Jullie zullen wel gedacht hebben: Waar blijft hij met zijn nieuwtjes?
Wel we hebben een drukke tijd achter de rug, veel regelen m.b.t. de zorg voor mijn schoonmoeder, ook zij is de dupe van de wijzigingen in de zorg. Twee kleinzonen jarig, ook daar moet de juiste aandacht aan gegeven worden. Femke, onze kleindochter vierde haar verjaardagsfeestje en daarnaast ook nog droevig nieuws, de jongste broer van Marianne is op 53-jarige leeftijd aan een hartstilstand overleden. Februari was dus een maand met zowel blijde als treurige gebeurtenissen.
We beginnen met de verjaardag van Thomas, hij was op woensdag jarig en hield op die dag ook zijn feestje voor zijn vriendjes. Hij werd zes jaar, dus dan is de vriendengroep al vrij groot met school- en straatkameraadjes. Wij waren natuurlijk niet uitgenodigd, vééél te oud!! Nee wij mochten op zaterdagmiddag opdraven, want cadeautjes zijn natuurlijk altijd welkom en de taart was ook niet te versmaden.

Op het kinderfeestje dikke pret met koekhappen en spijkerpoepen, het feestje met de "ouderen" lag meer op het gebied van eten, drinken en converseren. Tante Marleen had een mooie taart gemaakt, op verzoek van Thomas, een haaientaart.

Veertien dagen later was het de beurt aan Wouter, ook voor hem was er een ludieke taart van tante Marleen, een mooie bruine knuffelbeer. En natuurlijk ook voor hem een mooie muts, alhoewel, hij was er niet zo blijt mee, hij werd meteen weer van het hoofd gerukt. Toen Thomas één jaar werd had ik een mooie "rookstoel" getimmerd, ik had toen nog een hobbyclub met werkplaats ter beschikking. Nu op de flat is dat een stuk moeilijker, daar had Barbara rekening mee gehouden, een zoektocht op internet  bracht uitkomst. Tussen Barneveld en Lunteren verkochten ze deze stoeltjes voor kinderen. Een nicht van mij verzorgde het transport, zij kwamen toch deze kant op en dus voor Wouter ook zo'n stoel.

filmpje downloaden

Op dit korte filmpje de escapades van onze jongste spruit.

Dit speelde zich allemaal af in februari, maar half januari had Femke haar verjaardagsfeestje voor vriendjes en vriendinnetjes, haar verjaardag valt altijd in de kerstvakantie, vandaar. Oma was ingehuurd om Marleen te assisteren en Opa mocht met Stijn op pad. Hij wilde eerst "lunchen" bij Burger King en daarna moest hij naar zwemles, zwemmen met de kleren aan.

Natuurlijk was er ook weer een mooie taart door haar moeder gefabriceerd.

Twee en een halve week geleden, is dan mijn zwager overleden. Ik heb vorige week een herdenkingsfilmpje voor hem gemaakt voor zijn moeder. Hij woonde in België, dus veel zag zijn moeder hem ook niet, nu kan ze af en toe vragen of iemand het filmpje aanzet met herinneringen aan hem, wellicht maakt dat het verwerken iets eenvoudiger.

Jullie zien, het was een drukke tijd, hiermee heb ik mijzelf misschien wat kunnen excuseren.

De Jaarwisseling

Het lijkt al weer een jaar geleden dat er een uitgave van het Nieuwsblad is verschenen, dat klopt ook wel 2014 versus 2015, maar nee amper een maand. Maar er is zoveel gebeurd in die maand, zowel hier in De Waard als in de wereld om ons heen. Wat er in de wereld om ons heen gebeurt, daar geven internet, tv en mijn grote broers, de dagbladen uitgebreid verslag van, dus ik houd mij maar bij de kleine dingen om ons heen.
In de editie van 5 december liet ik het voorbeeld zien van de puzzel die Marianne onder handen had. Nou, hij is klaar, al voor de kerst. Een plaatje mag dus niet ontbreken.

De volgende ligt al weer op tafel, een schilderij van de kamer van Vincent van Gogh.
De kerstdagen hebben wij in gepaste rust doorgebracht, Marianne moest kerstochtend zingen in de kerk en toen we thuiskwamen hadden we een kerstdiner met 8 gangen, de hele dag door, het begon met koffie met iets erbij en eindigde met een heerlijke borrel in de kleine uurtjes. Tweede kerstdag zijn we eerst naar Petten geweest, zeehondjes kijken op het opgespoten strand. Er lag een hele roedel, of noem je dat anders, uit te buiken van hun kerstdiner, ongetwijfeld vis, dus ik wilde niet met ze ruilen. Daarna zijn we in Oudorp bij onze oudste dochter wezen gourmetten, ook heel gezellig en lekker. De volgende morgen heb ik Thomas opgehaald, hij wilde in de vakantie nog een nachtje bij oma en opa Binkie slapen. Nou, dat werden er twee, want maandagmorgen gingen we op verjaarvisite bij Femke, onze kleindochter en mocht Thomas bij neef Stijn blijven tot papa en mama ook op visite kwamen. Femke is al weer 9 jaar geworden en wordt een hele dame.
Wij zijn om een uur of twee richting Meppen, Drenthe gereden, waar we de jaarwisseling zouden doorbrengen op het al eerder bezochte adres. Heerlijk rustig op het Drentse land na al dat feesten en drukwerk rond de kerst. Een wandelingetje door het bos, een treinreisje naar het Groninger museum, het geheim van Dresden, een tentoonstelling van Rembrandt tot Canaletto. Na een wandeling door de stad weer met de trein terug naar Hoogeveen, waar we de auto hadden gestald.
De jaarwisseling was ook als vanouds, er waren weer 80 melkbussen en ook nog een paar cementmolens met skippyballen.

Het is een hele happening en er komt volk uit de wijde omgeving op dit spektakel af. Een tent met warme kachel waar broodjes, worsten, hamburgers en vooral veel bier verkocht wordt. Een professionele installatie waar het carbid met water wordt vermengd en in de speciekuip gekoeld, het gas dat in de cilinder in de speciekuip ontstaat gaat door een waterbad in de onderste ketel naar de bovenste, d.m.v. een peilglas zien ze hoeveel gas er in de bovenste ketel zit. Dan wordt er via een lange slang gedurende 5 seconden gas in elke melkbus gespoten en duwt een ander een voetbal in de opening. Met de cementmolens gebeurt hetzelfde en dan, na het loeien van een sirene loopt er iemand met een brander langs de bodems van de melkbussen, waar een klein gaatje in is geboord en breekt het geweld los. Dat gaat vanaf 10 uur door tot een uur of vijf in de avond, dan begint de afterparty, kantelen!!!
Op Nieuwjaarsdag kwamen Barbara, Edwin, Thomas en Wouter nog twee nachtjes logeren. Vrijdag zijn we met de jongens naar het boomkruinenpad in de buurt van Borger geweest. Thomas, Edwin en ondergetekende hebben boven in de kruinen en zelfs boven de kruinen gewandeld. Aansluitend nog een boswandeling van zo'n 5 km gemaakt door het schitterende bos dat er ligt. Nadat de (klein)kinderen zaterdag weer richting Oudorp gingen hebben we na een zondagochtend wandeling nog visite uit Emmen mogen ontvangen en zijn we maandagmorgen weer huiswaarts getogen, waar de geneugten van de veranderingen in de zorg voor schoonmama ons weer een weekje bezighielden.
De vele gebeurtenissen, waar ik mee begon hebben we zaterdag afgesloten met een Nieuwjaarsborrel in Harderwijk, waar wij met onze vrienden een leuke middag/avond hebben doorgebracht met een hapje, een drankje en een competitie sjoelen, de mannen tegen de vrouwen, zij wonnen!

Teade zei: "Wij hebben ze maar laten winnen", er moest tenslotte toch nog wat op tafel komen.........
Deze editie wil ik beëindigen met een foto van Wouter die ik zaterdag via de telefoon ontving:

"Kijk eens, ik kan al staan en ook nog met de andere hand zwaaien!"
Dit was het weer, dus tot de volgende keer.

Nogmaals Sinterklaas

Zoals was beloofd, het vervolg op de Sint Nicolaasdag. Het werd iets later dan de bedoeling was, deze week hebben we de drukkerij van de kerk weer terug verhuisd naar het vernieuwde ontmoetingscentrum, De Brink. Daar zijn toch wel wat uurtjes in gaan zitten en met de kerst in zicht moest er ook natuurlijk ook gewerkt kunnen worden. Dit is een tijd met veel drukwerk aan liturgieën. En natuurlijk moest er voor ons zelf ook nog een kerstkaart gefabriceerd worden. Marianne zit ze nu te schrijven en dus kan ik mij even aan een volgende editie van de Nieuwsbrief weiden. De foto's zijn van wat mindere kwaliteit, ik heb beelden van de filmopnames gebruikt, want foto's waren op de redactie nog niet verschenen. We hebben het feestje bij Barbara en Edwin in Oudorp gevierd.
Laten we maar beginnen:

Marleen onze jongste dochter, had voor bij de warme chocolademelk, cupcakes gebakken en natuurlijk versierd met passende beeldhouwwerkjes.
Opa en Oma hadden de Sint een brief, nou ja een brief, een mail gestuurd of hij op sinterklaasavond een Piet kon missen. Nou we hadden geluk, ze kwamen met zijn drietjes, heel gezellig!
Maar wat een verschil met vroeger, wij zaten er toen een beetje bedeesd bij te kijken maar de kinderen van tegenwoordig kruipen bij ze op schoot. Wouter moest eerst nog wat huilen van de consternatie met een regen aan pepernoten, maar daarna vond hij het allemaal wel best. Natuurlijk vond hij de verpakking veel mooier dan het cadeau, dat er in zat.

Je kunt toch merken dat de kinderen groter worden, vorig jaar wisten ze nog niet hoe snel ze de pakjes moesten uitpakken, dit jaar hadden ze meer geduld, het ging het een stuk rustiger. Ze namen ook de tijd de pakjes van een ander te bekijken, voordat ze zelf weer een pakje uitzochten.
De nieuwe manie: een vogeltje dat terugfluit als je tegen hem fluit, had erg veel succes, zowel Thomas als Femke hadden er één gekregen. Ze gingen zelfs met elkaar in koor fluiten.

Toen de Pieten weer verdwenen waren werden de rest van de kinder-pakjes uitgepakt. Voor Thomas en Stijn gingen de zeventiger jaren leven, ze kregen een gitaar met microfoonversterker, de gitaarsolo's waren niet van de lucht. Maar ook werden de microfoons gebruikt om hele toepasselijke liedjes ten gehore te brengen.

Toen werd het tijd de kinderen naar bed te brengen en hebben de volwassenen hun feestje gevierd. Pakjes met gedichten, de surprises zijn voorlopig afgeschaft, maar wellicht komen die weer als de kleinkinderen daar ook aan toe zijn. Het werd bar gezellig en voor we het wisten was het 6 december. Het is dan wel een beetje zielig als Femke en Stijn slaperig en wel weer in de auto richting Zaandam moeten, maar ja het is niet anders. Het was, zoals gewoonlijk, weer een zeer geslaagde avond, al het werk de moeite waard!

Wij gaan, zoals ik al zei, weer richting kerstmis, gisteren is de ster weer aan het balkon bevestigd, de kerstboom staat ook al weer, evenals de kerststallen. Sinterklaasliedjes hebben plaats gemaakt voor Christmas-songs.

Ik sluit dus deze editie met jullie allemaal een goede kerst toe te wensen. Geniet er van, velen zijn er anders aan toe in deze tijden.

Sinterklaas

5 december, pakjesavond, feest voor groot en klein

bij onze nazaten vinden ze dat nog fijn.

Eerst komt het feest voor de klein(e)kinderen

zij laten zich door protesten echt niet hinderen.

Twee echte zwarte Pieten zullen er zijn

om uit te delen aan groot en klein.

Als de Pieten dan zijn vertrokken

kunnen de rest van de pakjes hen nog verlokken.

Nog wat spelen en dan naar bed met het kleine spul

want ook Sint is voor de volwassenen meestal gul.

Een pakje met een gedicht erbij

het hoeft niet groot want het maakt evengoed wel blij.

Een glaasje en wat lekkers eten

dan wordt de tijd wel snel vergeten.

De kinderen komen dan uit bed

en worden in de auto gezet.

Een ieder gaat dan weer naar huis

Zaandam, de Waard, de cadeautjes natuurlijk incluis.

Maar wat ik toch ook nog zeggen wou

voor ik het vergeten zou.

De puzzel met de blauwe tegels

is al weer klaar en volgens de regels.

Een nieuwe is al weer gestart

dit is er één, wel heel apart.

Het voorbeeld is niet wat jij ziet

als de puzzel klaar is zei zwarte Piet.

Je ziet dan wat het wat de mensen laat schrikken

meer kan hij nog niet verklikken.

Ik ga stoppen, we gaan zo op weg

met cadeautjes voor achter de heg.

Heel snel komt er dan weer een verslag

van deze Sint Nicolaas-dag.

Weer eens treintjes kijken

Zo, met het ongemak van de vorige keer gaat het de goede kant op. Ik ben de pijnbestrijders een beetje aan het afbouwen en kan weer wat langer achter de pc vertoeven, wel af en toe even de rug en benen strekken.
Afgelopen weekend zijn we weer even in het Veluwse land geweest. Zoals velen van jullie weten hadden we al een jaar of vier het appartement van mijn ouders in Ede te koop staan en HOERA!!!! vrijdagmiddag hebben we bij de notaris de (ver)koopakte getekend. Een zorg minder, zeker voor mijn broer, hij heeft al die jaren als beheerder c.q. huisbaas voor diverse huurders, opgetreden.
Na nog een familiebezoekje in Bennekom een prachtige herfsttocht via Harskamp, Kootwijk, Uddel en Elspeet dwars over De Veluwe naar 't Harde. Een plaatsje onder Elburg met veel militairen, bomen, duisternis maar vooral "stilte". Wij hebben daar vrienden wonen, zij hebben al eerder in dit Nieuwsblad gefigureerd. Zij hadden wat probleempjes met soft- en hardware, dat on losmakend verbonden is met het computergebeuren. Gelukkig is dat allemaal opgelost en zijn we, André en ondergetekende naar Zwolle getrokken. Daar was een treintjesgebeuren. André heeft zijn werkzame leven bij de NS gediend en is gek op treinen, zowel in het groot als model, in boeken en in bladen en ik mag ook graag naar mooie stukjes techniek kijken.

 De foto impressie hierboven, daar raakte je niet op uitgekeken. Het oud-Hollands-koffiehuis met terras aan het water, de bootjes in het water, het postkantoor, de trams en bussen, maar ook de treinen langs de perrons, op deze foto moet je er naar zoeken, maar ze staan er wel op. Alles uitgevoerd in schaal 1:87 gebaseerd op HO-spoor.
Maar er reed ook een grote tjoekende locomotief heen en weer over zo'n 5 meter met zijn schaal 1:22,5 zou dat in werkelijkheid maar zo'n 100meter zijn. Wel prachtig gedetailleerd.
Maar er waren ook banen volledig gestuurd door de computer er was zelfs een geautomatiseerde autobaan in een acht-vorm waarop een truck met oplegger en bus in de rondte reden.

De hoofdzaak was echter een hele grote baan (HO) van de haven van Rotterdam, erg veelzijdig met boten, kranen, treinen, containers eigenlijk alles wat een haven te bieden heeft. De fot0 hierboven geeft slechts een kwart van de hele baan weer. De linkerzijde is de nieuwste uitbreiding van de baan en heeft nog geen achtergrond. Je kijkt door een glazen wand in de showroom van het garagebedrijf waar waar het het gebeuren plaatsvond.
Maar naast het hele grote gebeuren op de foto hier boven, kun je al een prachtig pittoresk tafereeltje bouwen op één vierkante meter.

Een stil moment uit de na-oorlogsche jaren, wat zich aan het kerkje te zien, afspeelt in Friesland. Een kerkje met kerkhof onder de bomen. Een "sik" met wat goederenbakken onderweg naar het volgende dorp, een Morris Minor die een vrachtwagen tegenkomt. Een stalen ophaalbrug met brugwachterswoning en een vrachtschip in de vaart, die wat vracht overlaadt of inneemt van de vrachtrijder. Het bovengrondse elektriciteitsnet en de houten weide-hekken, één en al nostalgie!  En dat allemaal op één vierkante meter.
Prachtig wat hobby-mensenhanden kunnen maken.
Zo, dat was het weer, tot de volgende keer.